آلفردو جیمز پاچینو (زاده ۲۵ آوریل ۱۹۴۰) بازیگر و فیلمساز آمریکایی است. او در طول پنج دهه فعالیت حرفه‌ای جوایز و نامزدی بسیاری از جمله یک جایزه اسکار، دو جایزه تونی و دو جایزه Primetime Emmy دریافت کرده است. او یکی از معدود بازیگرانی است که موفق به دریافت تاج سه گانه بازیگری شده است. او همچنین مفتخر به دریافت جایزه AFI Life Achievement، جایزه Cecil B. DeMille و مدال ملی هنر شده است.
یک هنرپیشه متد و شاگرد سابق استودیو HB و استودیوی بازیگران، جایی که چارلی لاتون و لی استراسبرگ، اولین فیلم پاچینو، در سن 99 سالگی در سن 29 سالگی به او آموزش دادند. او برای اولین نقش اصلی خود به عنوان یک معتاد به هروئین در فیلم The Panic in Needle Park (1971) مورد توجه قرار گرفت. تحسین و شناخت گسترده ای با نقش موفقیت آمیز او در نقش مایکل کورلئونه در فیلم پدرخوانده فرانسیس فورد کاپولا (1972) به دست آمد، که برای اولین بار نامزدی اسکار خود را دریافت کرد، و او دوباره این نقش را در دنباله های The Godfather Part II (1974) و The Godfather Part III (1990) ایفا کرد.
در تاریخ سینما پاچینو برای فیلم های سرپیکو (1973)، پدرخوانده قسمت دوم، بعد از ظهر روز سگی (1975) و ... و عدالت برای همه (1979) نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد که در نهایت برای بازی در نقش یک سرباز کهنه سرباز نابینا در فیلم بوی زن (1992) برنده آن شد. او برای بازی در پدرخوانده، دیک تریسی (1990)، گلنگاری گلن راس (1992) و مرد ایرلندی (2019)، نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به دست آورد.
از دیگر نقش‌های برجسته می‌توان به تونی مونتانا در فیلم Scarface (1983)، Carlito Brigante در Carlito Benjai3 (in19min's) اشاره کرد. براسکو (1997) و لاول برگمن در The Insider (1999). او همچنین در فیلم‌های هیجان‌انگیز Heat (1995)، وکیل مدافع شیطان (1997)، بی‌خوابی (2002) و روزی روزگاری در هالیوود (2019) بازی کرده است. در تلویزیون، پاچینو در چندین محصول برای HBO بازی کرده است، از جمله فرشتگان در آمریکا (2003) و فیلم زندگینامه جک کوورکیان، شما جک را نمی شناسید (2010)، برنده جایزه Primetime Emmy برای بهترین بازیگر نقش اول در مینی سریال یا یک فیلم برای هر کدام. پاچینو در حال حاضر در مجموعه تلویزیونی ویدئویی آمازون وب شکارچیان (2020–اکنون) بازی می کند.
او همچنین حرفه ای گسترده روی صحنه داشته است. او دو بار برنده جایزه تونی در سال های 1969 و 1977 برای بازی هایش در آیا ببر کراوات می بندد؟ و آموزش پایه پاولو هومل. پاچینو اولین فیلمسازی خود را با فیلم در جستجوی ریچارد (1996)، کارگردانی و بازی در این مستند درباره ریچارد سوم انجام داد. پاچینو در سال 1977 نقش اصلی را روی صحنه بازی کرد. او همچنین در یک فیلم بلند سینمایی اقتباسی در سال 2004 و در سال 2010 در نقش شایلاک بازی کرده است. پاچینو در فیلم های قهوه چینی (2000)، وایلد سالومه (2011) و سالومه (2013) کارگردانی و بازی کرد. از سال 1994، او رئیس مشترک استودیوی بازیگران بوده است.
از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد
'/%3E%3C/svg%3E){kind=small}
