فرانسیس فورد کاپولا (زاده ۷ آوریل ۱۹۳۹) یک فیلمساز آمریکایی است. او به عنوان یکی از مشهورترین و تاثیرگذارترین کارگردانان سینمای هالیوود به طور گسترده مورد تحسین قرار گرفته است. او مظهر گروهی از فیلمسازان معروف به هالیوود جدید بود که شامل جورج لوکاس، مارتین اسکورسیزی، رابرت آلتمن، وودی آلن و ویلیام فریدکین بود که در اوایل دهه 1970 با ایده‌های نامتعارفی که فیلمسازی معاصر را به چالش می‌کشید، ظهور کردند.
او در نویسندگی فیلمنامه‌ای برای پاتون مشارکت داشت. با اکران پدرخوانده در سال 1972. این فیلم انقلابی در ساخت فیلم در ژانر گانگستری ایجاد کرد و از منتقدان و عموم مردم جوایز جهانی را به دست آورد. این فیلم در ادامه سه جایزه اسکار از جمله دومین جایزه اسکار را به دست آورد که برای بهترین فیلمنامه اقتباسی برنده شد و در تثبیت موقعیت او به عنوان یکی از کارگردانان برجسته سینمای آمریکا نقش اساسی داشت. کاپولا آن را با یک دنباله به همان اندازه موفق The Godfather Part II دنبال کرد که اولین دنباله ای بود که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد. این فیلم در عین حال بیشتر از فیلم قبلی خود مورد تحسین قرار گرفت و سه جایزه اسکار را برای بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم به او اهدا کرد. در همان سال The Conversation منتشر شد که کارگردانی، تهیه کنندگی و نویسندگی آن بود. این فیلم در سال 1974 برنده نخل طلای جشنواره فیلم کن شد. کار کارگردانی بعدی او «اکنون آخرالزمان» در سال 1979 بود، و به خاطر تولید طولانی و پر دردسرش به همان اندازه که به خاطر تصویر واضح و واضح از جنگ ویتنام مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. این دومین نخل طلای خود را در جشنواره فیلم کن 1979 دریافت کرد.
اگرچه برخی از سرمایه‌گذاری‌های کاپولا در دهه‌های 1980 و اوایل دهه 1990 مورد ستایش منتقدان قرار گرفت، آثار بعدی کاپولا به اندازه فیلم‌های دهه 70 او از نظر انتقادی و تجاری موفق نشدند.
'/%3E%3C/svg%3E){kind=small}
