Marlon Brando

مارلون براندو جونیور (زاده ۳ آوریل ۱۹۲۴ – درگذشته ۱ ژوئیه ۲۰۰۴) یک هنرپیشه آمریکایی بود. او که یکی از تاثیرگذارترین بازیگران قرن بیستم به حساب می‌آید، در طول فعالیت حرفه‌ای خود که شش دهه طول کشید، جوایز متعددی از جمله دو جایزه اسکار، دو جایزه گلدن گلوب و سه جایزه فیلم آکادمی بریتانیا دریافت کرد. براندو همچنین برای بسیاری از اهداف، به ویژه جنبش حقوق مدنی و جنبش های مختلف بومیان آمریکا، فعال بود. او که در دهه 1940 با استلا آدلر تحصیل کرده بود، یکی از اولین بازیگرانی بود که سیستم بازیگری و روش بازی استانیسلاوسکی را که برگرفته از سیستم استانیسلاوسکی بود، به بینندگان جریان اصلی آورد.

او در ابتدا مورد تحسین قرار گرفت و اولین نامزدی اسکار بهترین بازیگر مرد در نقش اصلی فیلم اقتباسی19 استیوالسکی را به دست آورد. از نمایشنامه تنسی ویلیامز، تراموا به نام هوس، نقشی که او با موفقیت در برادوی آغاز کرد. او تمجیدهای بیشتری دریافت کرد و اولین جایزه اسکار و جایزه گلدن گلوب را برای بازی در نقش تری مالوی در فیلم On the Waterfront دریافت کرد و نقش او از جانی استرابلر رهبر گروه موتورسواری سرکش در فیلم The Wild One تصویری ماندگار در فرهنگ عامه بود. براندو برای بازی در نقش امیلیانو زاپاتا در ویوا زاپاتا نامزد دریافت جایزه اسکار شد! (1952)؛ مارک آنتونی در اقتباس سینمایی جولیوس سزار شکسپیر در سال 1953 توسط جوزف ال. و سرگرد نیروی هوایی لوید گروور در Sayonara (1957)، اقتباسی از رمان جیمز A. Michener در سال 1954.

در دهه 1960، حرفه براندو دچار رکود تجاری و انتقادی شد. او کارگردانی و بازی در وسترن کالت یک چشم جک ها، یک شکست انتقادی و تجاری، پس از آن او ارائه یک سری از شکست های قابل توجه در گیشه، شروع با Mutiny on the Bounty (1962). پس از ده سال کم کاری، او قبول کرد که در نقش ویتو کورلئونه در فیلم پدرخوانده فرانسیس فورد کاپولا (1972) یک تست نمایشگر انجام دهد. او این نقش را دریافت کرد و متعاقباً دومین جایزه اسکار و جایزه گلدن گلوب را در نمایشی که منتقدان آن را از بهترین‌های او می‌دانند، برد. او جایزه اسکار را به دلیل بدرفتاری و نمایش نادرست هالیوود از بومیان آمریکا رد کرد. پدرخوانده یکی از موفق‌ترین فیلم‌های تجاری تمام دوران بود، و در کنار بازی در آخرین تانگو در پاریس (1972) که نامزد جایزه اسکار شد، براندو دوباره خود را در ردیف ستارگان برتر باکس آفیس قرار داد.

پس از وقفه‌ای در اوایل دهه 1970، براندو عموماً از دستمزد بالایی در نقشی به عنوان بازیگری برخوردار بود. سوپرمن (1978)، در نقش سرهنگ کورتز در فیلم اکنون آخرالزمان (1979)، و آدام استیفل در فرمول (1980)، قبل از وقفه ای نه ساله از فیلم. طبق کتاب رکوردهای جهانی گینس، براندو رکورد 3.7 میلیون دلار (16 میلیون دلار دلار تعدیل شده بر اساس تورم) و 11.75 درصد از سود ناخالص برای 13 روز کار بر روی سوپرمن دریافت کرد.

براندو از سوی موسسه فیلم آمریکا به عنوان چهارمین ستاره بزرگ سینمای قبل از نمایش فیلم یا قبل از نمایش فیلم براندو قرار گرفت. 1950. او یکی از تنها شش بازیگری بود که در سال 1999 توسط مجله تایم در فهرست 100 فرد مهم قرن نام برده شد. در این فهرست، تایم همچنین براندو را به عنوان «بازیگر قرن» معرفی کرد.