Annette Bening

آنت کارول بنینگ (زاده ۲۹ مه ۱۹۵۸) یک هنرپیشه آمریکایی است. او با بیش از چهار دهه فعالیت حرفه‌ای، به‌خاطر کارهای همه‌کاره‌اش در سراسر صفحه و صحنه شهرت دارد. بنینگ جوایز متعددی از جمله جایزه بفتا، دو جایزه انجمن بازیگران سینما و دو جایزه گلدن گلوب، علاوه بر نامزدی پنج جایزه آکادمی، دو جایزه تونی و یک جایزه پریمتایم امی دریافت کرده است که او را به یکی از معدود هنرمندان نامزد دریافت جایزه بازیگری برای فارغ‌التحصیل شدن بازیگری بدون Crowp تبدیل کرده است. دانشگاه ایالتی فرانسیسکو و تئاتر کنسرواتوار آمریکایی، بنینگ کار خود را روی صحنه با شرکت جشنواره شکسپیر کلرادو در سال 1980 آغاز کرد و در سال 1984 در تئاتر کنسرواتوار آمریکایی نقش لیدی مکبث را بازی کرد. او اولین بازی خود در برادوی را در نمایشنامه نابسامانی‌های ساحلی تینا هو (1987) انجام داد، که برای آن نامزدی جایزه تونی بهترین بازیگر نقش اول زن در یک نمایشنامه را دریافت کرد. او که اولین فیلم خود را در سال 1988 انجام داد، با بازی در فیلم The Grifters (1990) شهرت بیشتری به دست آورد، که برای اولین بار نامزدی جایزه اسکار را دریافت کرد. این تحسین در طول دهه‌های 1990 و 2000 با بازی‌های بیشتر نامزد اسکار در درام‌های کمدی زیبای آمریکایی (1999) و جولیا بودن (2004) ادامه یافت، که به ترتیب جایزه‌های بفتا و گلدن گلوب بهترین بازیگر زن را برای او به ارمغان آورد. بازی بنینگ به عنوان شخصیت عنوان در فیلم تلویزیونی بریتانیایی خانم هریس (2005) برای او نامزدی جایزه امی پریمتایم برای بهترین بازیگر نقش اول زن در سریال کوتاه یا فیلم را به ارمغان آورد.

در دهه‌های بعد، بنینگ دو نامزدی اسکار دیگر را برای نقش‌های اصلی‌اش دریافت کرد (20 در نقش مادر در 0 لزبین). شناگر دایانا نیاد در فیلم بیوگرافی نتفلیکس نیاد (2023) که اولین گلدن گلوب را نیز برای او به ارمغان آورد. او با احیای «همه پسران من» آرتور میلر (2019) به برادوی بازگشت و نامزدی دیگری برای تونی برای بهترین بازیگر زن در یک نمایشنامه به دست آورد. از دیگر نقش‌های او در این دوره می‌توان به فیلم‌های زنان قرن بیستم (۲۰۱۶)، ستاره‌های فیلم در لیورپول نمی‌میرد (۲۰۱۷)، کاپیتان مارول (۲۰۱۹)، و مرگ بر روی نیل (۲۰۲۲)، و مینی سریال سیب‌ها هرگز سقوط نمی‌کند (۲۰۲۴) اشاره کرد. Bening، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت کنندگان در ویکی پدیا.